A teraz Thembi Wallace przedstawi nowe wieści w sprawie Danny'ego Randa.
Nasz informator twierdzi, że Rand używał swojej firmy
do przemytu narkotyków wartych miliony dolarów.
Rand wciąż wymyka się wymiarowi sprawiedliwości,
a nowojorska DEA umieściła go na szczycie listy najbardziej poszukiwanych zbiegów.
Thembi Wallace, Manhattan.
- Wiadomości sportowe. - Dzięki, Thembi.
Stadion był wczoraj pełen.
Fani drużyny...
Proszę pana! Nie można tu parkować.
Może go umyjesz?
Tak, wiem na pewno, że zarzuty przeciwko Danny'emu są fałszywe.
Ostatnio wydawałeś się nastawiony przeciwko niemu.
Pozmieniało się.
Chcę mu pomóc.
Danny źle postąpił, atakując agentów DEA.
Jest w niebezpieczeństwie. Niestety nie mam z nim kontaktu.
Dzień dobry. Mogę w czymś pomóc?
Dzień dobry.
Jeśli chcesz pomóc, powiedz mi, kto go wrabia.
Dzień dobry, Ward.
Jeri Hogarth.
Przyzwoicie się starzejesz.
Cześć, tato.
Długa historia.
Sfingowałeś własną śmierć?
To oszustwo najwyższego kalibru.
Mógłbym cię na chwilę przeprosić? Chcę porozmawiać z synem.
Ujawnienie się to mądry krok?
Niedługo powrócę do świata, Ward. Nadszedł czas.
Ta sama kombinacja?
Nie wiedziałem, że tu jest sejf.
Wszyscy myślą, że nie żyjesz.
Jak to wytłumaczysz?
Daj spokój, Ward.
Miałem 13 lat, by to zaplanować.
Nakarmię ich historyjką o terapii genowej
i niezwykłych postępach, jakie poczyniono w dziedzinie krioterapii.
I oto jestem. Nowy człowiek.
To szaleństwo, tato.
Zarząd powita mnie z otwartymi ramionami.
Tato!
Bądźmy szczerzy, Ward.
Próbowałeś już ze mną walczyć i zawsze przegrywałeś.
To twoja ostatnia szansa, by się do nas przyłączyć.
W innym wypadku będę zarządzał firmą tylko z Joy.
Bez Danny'ego?
Danny'ego?
Danny to wyjęty spod prawa przemytnik narkotyków.
Obaj wiemy, że to nieprawda.
A co za różnica?
Na heroinie można dużo zarobić, Ward.
Nie wspominając o leku od twojego kumpla Bakuto.
Będziemy czerpać dochód z dwóch źródeł.
Tato. Hej!
Masz dług wobec Danny'ego.
- Uwolnił cię od Ręki. - Wyślę kwiaty na jego pogrzeb.
Manipulowałeś nim, odkąd wrócił, prawda?
Ależ nie. Dużo dłużej.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jezu.
Wybacz. To nie najlepszy moment na skradanie się.
POSZUKIWANY
Przynajmniej ładnie wyszedłeś.
Przyniosłam ci buty.
Przemyt narkotyków?
I pranie brudnych pieniędzy. Myślą, że używałeś Rand jako przykrywki.
To ja zatrzymałem Gao. Wyrzuciłem narkotyki z Rand.
Wiem, ale tu piszą...
Nie obchodzi mnie, co piszą.
Chcę wiedzieć, dlaczego Harold to robi.
Uwolniłem go, a on wbija mi nóż w plecy?
Nie drąż tego.
To do niczego nie prowadzi.
Dupek ze mnie.
Nawet nie zapytałem, co u ciebie.
Wszystko w porządku.
To przytłaczające.
Ale uciekanie przed DEA pozwoliło mi się od tego oderwać.
Do usług.
Tracimy czas. Zamiast uciekać, powinniśmy walczyć.
Co robimy?
Dowiedzmy się, jakie dowody przeciwko mnie ma DEA i jak je obalić.
- Muszę skontaktować się z Hogarth. - W porządku.
Nie powinniśmy robić tego bezpośrednio. Nie wiemy, gdzie DEA ma swoje wtyki.
Potrzebujemy posłańca.
Mam pani coś przekazać. Klient pani potrzebuje.
Za 5 dolarów mogę ofiarować ci dwie sekundy mojego czasu.
Proszę to wziąć.
- „J-Money”. - Mogę panią do niego zabrać.
Patrz, kogo znalazłam.
Mam obowiązek nakazać ci oddać się w ręce sprawiedliwości.
- Myślisz, że to dobry pomysł? - Jasne, że nie.
Jesteś miliarderem z poważnymi zarzutami.
Równie dobrze mógłbyś mieć napisane na czole: „Uciekinier”.
Jeśli się poddasz, pójdziesz siedzieć
na minimum 6 do 12 miesięcy, zanim sprawa trawi do sądu.
Nasze prawo karne jest do niczego.
Wie pani, jakie dowody przeciwko Danny'emu ma DEA?
Przepraszam, a pani to kto?
Colleen Wing.
Cudownie. Kolejna kryminalistka.
DEA uważa was oboje za niebezpiecznych. Nie zawahają się użyć broni.
Oskarżono panią o napaść, utrudnianie działań policji
i pomoc w przestępstwie.
Ma pani własne problemy.
- Szlag. - W porządku.
Dorzuć ją do mojego rachunku.
DEA przekazało mi to.
- To z tabletu Ręki. - Widziałeś te dokumenty?
Zmieniono je.
- To musiał być Harold Meachum. - Wiesz, że żyje? Widziałam go.
Gdzie?
W Rand Enterprises. W biurze Warda.
Próbował mnie ostrzec, że Harold zawiadomi DEA.
Chciałabym powiedzieć, że mnie to dziwi,
ale gdy byłam stażystką w Rand, nauczyłam się, by nie ufać Haroldowi.
Zastanawia mnie tylko,
- dlaczego tyle lat udawał martwego. - Nie udawał.
Naprawdę umarł.
Wypiszmy rzeczy, których nie możesz mówić, zaczynając od tego.
Jeśli wciąż masz ten tablet, mogę dać go do analizy.
Może udowodnią, że dokumenty zostały sfałszowane.
Dałem go Haroldowi, gdy myślałem, że jesteśmy po tej samej stronie.
Jakieś inne opcje?
Według mnie masz trzy wyjścia.
Możesz wrócić do Xanadu,
czy gdzie tam byłeś przez 15 lat, i zapomnieć o sprawie.
Albo się poddać i próbować walczyć w sądzie.
Z tak twardymi dowodami mogę jedynie błagać o ugodę.
A trzecia opcja?
Udowodnij swoją niewinność.
To dokumenty cyfrowe.
Jest szansa, że istnieje ich kopia.
Wiesz, kto może ją mieć?
Tak.
Jedyna osoba, której ufam mniej niż Haroldowi.
Słyszałeś coś?
Nie.
Cisza.
Mieszka tu 50 nastolatków. Cisza to ostatnie, co powinniśmy słyszeć.
Myślisz, że opuścili ośrodek?
W końcu pozbawiliśmy ich przywódcy.
Może uciekli.
Tylko tak się dowiemy.
Dokąd poszli?
Nie wiem.
Tylu rzeczy nie wiem.
To tu.
Gao?
Zostawili cię tu?
Bez jedzenia i wody?
Bywało gorzej.
W oknach są metalowe siatki.
Mogłabyś uciec.
I przegapić twoje odwiedziny? Nigdy. Czekałam na to.
Wydajesz się zaniepokojony, Danny Randzie.
Potrzebuję informacji.
Czemu miałabym ci cokolwiek mówić?
Jeśli nie powiesz, utnę ci łeb i rzucę na pożarcie szczurom.
Nie brzmi przyjemnie.
Potrzebuję dostępu do wszystkiego, co było na tablecie.
Wyczyściłam komputery.
- Nie masz kopii? - Nie.
Kłamiesz.
Nigdy go nie okłamałam.
A ty?
Mów, co wiesz.
Nic dziwnego, że taki nędzny z ciebie Iron Fist.
Nie rozumiesz własnej ścieżki.
Twoje czi skaziło poczucie winy, a ty wciąż nie chcesz stawić mu czoła.
- Czego mam czuć się winny? - Śmierci swoich rodziców.
To bez sensu.
Patrzyłeś na ich śmierć,
ale sam wyszedłeś z tego bez szwanku.
Ileż to nocy nie przespałeś, zadając sobie pytanie: „Czemu przeżyłem?”.
I co z tego? Byłem dzieckiem.
„Dziecięciem dotkniętym ogniem”. Tak to leciało?
A teraz to dziecko dorosło.
Poczucie winy to nieprzyjemne uczucie, prawda?
Łatwiej je pogrzebać w płomieniach złości.
Myślisz, że te twoje gierki są takie mądre.
To dlatego tak naprawdę opuściłeś Kunlun, prawda?
Z żądzy zemsty.
Chciałeś, by ktoś zapłacił za śmierć twoich rodziców.
Gdy odchodziłem, nie wiedziałem, że to morderstwo.
Miałeś tylko dziesięć lat,
ale to dość dużo, by wiedzieć,
że samoloty nie spadają z nieba bez powodu.
Tracimy czas.
Danny.
Jeśli to prawda,
to dlaczego jeszcze cię nie zabiłem?
Bo wiesz, że to nie ja ich zabiłam.
Po co miałabym zadawać sobie tyle trudu i pozorować katastrofę?
To był ktoś o wiele bardziej zdradliwy ode mnie.
Próbowałam go nawet powstrzymać,
bo uznałam, że przyciągnie tym niepotrzebną uwagę.
To jej kolejna gierka. Chce cię przeciągnąć na swoją stronę.
Stronę prawdy.
Kto inny mógł zabić moich rodziców?
Skończ z tym dziecinnym myśleniem.
Kto najwięcej zyskał na śmierci rodziny Randów?
- Nikt. - Jesteś pewien?
- Meachumowie, ale... - Ale co?
Harold był przyjacielem taty.
Teraz jakoś nie miał problemu, by cię wystawić.
Ty też byłeś w samolocie.
U Harolda zdiagnozowano raka.
Miał dwa, może trzy lata życia.
Złożyliśmy mu propozycję. Przystał na nią.
Rozwinął nasz heroinowy biznes w Chinach.
Gdy twój ojciec prawie to odkrył, Harold obawiał się, że może to zniszczyć.
Wciąż pamiętam chwilę, gdy przyszedł prosić o truciznę.
Wydawał się rozradowany swoim pomysłem.
Posiądziesz siłę Iron Fista,
tylko jeśli zabijesz Harolda. Musisz pozbyć się tego gniewu.
Masz przed sobą dwoje drzwi, Danny Randzie.
Pierwsze
zaprowadzą cię do twojego przeznaczenia jako prawdziwego Iron Fista.
Drugie...
- Co? - Nie wiem.
Ci, którzy wybierają drugie drzwi, już nie powracają.
Chodźmy.
Oby twoi słudzy odnaleźli cię, nim tu zgnijesz.
Nie ma zamków tak silnych, by zatrzymały prawdę.
Okłamywał mnie.
Manipulował.
Udawał przyjaciela.
Tak mi przykro, Danny.
Nie ujdzie mu to na sucho.
Pomogę ci. Zrobię, co w mojej mocy.
Musimy zdobyć ten tablet, by udowodnić twoją niewinność.
Resztę zostawimy policji.
Zapłaci za to, co zrobił.
Zapłaci, Danny. Pójdzie do więzienia.
Myślałem, że może moja mama przeżyła.
Wylądowała na zaspie, złamała nogę...
ale jeszcze żyła.
Była tam,
czekała, aż ją odnajdę.
Wiecie, jakie to głupie?
Próbowałem uciekać.
Wiele razy.
Dobiegałem do bramy Kunlun i...
otaczała mnie zamieć.
To...
wycie wiatru.
Słyszałem ją...
jak mnie woła.
Ale nie mogłem wyjść.
Nie jesteś moim pierwszym znajomym o wyjątkowej mocy.
Wszyscy oni mają swoje demony.
Kiedy poznałam cię w dojo Colleen,
zauważyłam, że masz w sobie tę uroczą niewinność.
Ale im dłużej walczysz z czymś, co wydarzyło się lata temu,
z czymś, z czym nie możesz wygrać,
tym mroczniejszy się stajesz.
Mogę wygrać z każdym!
Niektórych rzeczy nie pokonasz pięściami.
Nie otrzymałeś tego daru, by zabijać.
Wiem, że wydaje ci się,
że gdy zabijesz Harolda, poczujesz się lepiej,
że to wszystko załatwi, ale tak nie będzie.
Ona ma rację. Nie możesz zabić Harolda.
Mogę.
I zrobię to.
Posłuchaj mnie, proszę.
Wychowano mnie według kodeksu bushido. Odkąd potrafiłam unieść miecz,
wiedziałam, że nie mogę krzywdzić innych z powodów osobistych. Ale Bakuto?
Naprawdę chciałam go zabić.
Cieszę się, że zrobił to Davos, bo przez resztę życia
zastanawiałabym się, czy nie zabiłam go ze złych pobudek.
Jeśli zabijesz Harolda z woli zemsty,
to zniszczy twoje czi.
Nigdy nie zostaniesz Iron Fistem, którym miałeś być.
Dlatego to ja zabiję Harolda.
Co? Jezu!
A jest taka opcja, żeby nikogo nie zabijać?
- Tablet. Jak go zdobyć? - Ward.
Ostrzegł cię przed nalotem DEA, prawda?
Wyglądasz coraz lepiej.
Co tu robisz?
Nie chcę cię teraz widzieć.
Wiem. I nie winię cię za to.
Więc odejdź.
Przykro mi.
Z jakiego powodu? Że próbowałeś zabić tatę, czy że ci się nie udało?
Że stała ci się krzywda.
Przysięgam, że chciałem cię chronić.
Nie potrzebowałam ochrony.
Dopóki wierzysz, że to coś to nasz ojciec, będziesz jej potrzebować.
On jest niebezpieczny, Joy.
Każda sekunda z nim spędzona może być twoją ostatnią.
Czy ty siebie słyszysz? Tata siedział w niewoli 13 lat.
Oczywiście, że trochę mu odbija.
Trochę mu odbija?
Widziałem, jak zamordował młotkiem dwie osoby.
Powiem ci, gdzie kazał mi porzucić ciała.
Nigdzie z tobą nie idę. Przerażasz mnie.
Czuję, że nie mogę...
uwierzyć w nawet jedno twoje słowo.
Okłamywałeś mnie...
przez tyle lat.
To była decyzja taty.
Ale się jej nie sprzeciwiłeś.
A ćpanie?
Kto cię zmusił do tego kłamstwa?
To nie...
To nie to samo.
Jestem dupkiem i kłamcą, nie zaprzeczam.
- Ale nie kłamię w sprawie taty. - Przestań.
Dłużej tak nie mogę.
Potrzebujesz pomocy.
Jakikolwiek problem masz z tatą, to twój problem.
- Idź już. - Nie.
Nie wyjdę, póki nie zrozumiesz, dlaczego to zrobiłem.
Mam to gdzieś.
Miliarder Danny Rand poszukiwany przez DEA
Co?
Danny, dostałem twoją wiadomość.
Tablet jest w sejfie, ale nie znam kodu.
W porządku. Po prostu pozbądź się Harolda, a ja zajmę się resztą.
Przed budynkiem stoją uzbrojeni strażnicy.
Zajmę się nimi.
Świetnie. Im szybciej zamkniemy ojca, tym lepiej.
Dlaczego mi pomagasz?
Pomagam sobie. Chcę się go pozbyć tak samo jak ty.
Szczerze wątpię.
Myślisz, że jeden dzień ukrywania się
jest gorszy niż całe życie krzywd?
Zabił moich rodziców.
Spowodował wypadek samolotu.
Jak? Skąd o tym wiesz?
Gao mi powiedziała.
Jezu.
Danny, przykro mi.
Danny?
Nic ci nie jest?
Skończę z twoim ojcem raz na zawsze.
- Cóż to za nowi znajomi? - Joy, co tu robisz?
- Nie powinnaś opuszczać szpitala. - Musiałam.
Sam za nimi nie przepadam.
Zaraz ktoś zawiezie cię do domu.
Nie.
Nie chcę wracać do domu. Musimy porozmawiać.
Ward powiedział, że cię tu znajdę.
Wpadnę do ciebie później.
Przywiozę ci zupę z twojej ulubionej knajpy przy Szóstej Ulicy.
Skąd o tym wiesz?
Jesteś moją córką.
Otworzyli ją rok temu.
Co to znaczy? Mój martwy ojciec mnie szpiegował?
Musisz odpocząć.
Dlaczego wrobiłeś Danny'ego?
Nie wrobiłem go.
Widziałam wszystkie dokumenty dotyczące przemytu narkotyków.
Pamiętasz? Nie było tam nic o Dannym, więc...
powiedz prawdę.
Dobrze.
Cóż,
prawda jest taka, że nie pokazałem ci wszystkiego.
Nie chciałem cię martwić. Wiem, ile Danny dla ciebie znaczy. Więc...
niektóre dokumenty zachowałem dla siebie.
Wybacz mi, jeśli to była zła decyzja.
Dobrze. Pokaż mi je.
Nie mogę. Przekazałem je DEA.
- Bzdura. - Joy...
Informacja to potęga, tak?
Powtarzałeś mi to od dziecka, więc nie wierzę, że nie zachowałeś
- czegoś dla siebie. - Mówię prawdę.
Sama widziałaś, że Danny dobrze znał ludzi z Ręki.
Pracuje dla nich.
Sprzedaje narkotyki, używając do tego naszej firmy.
Zrobiłeś to. Naprawdę to zrobiłeś. Wrobiłeś go.
- Tak ci powiedział? - Nie. Nie widziałam go.
Cokolwiek mówi, kłamie.
Nie broń go, Joy.
- On tego właśnie chce. - Posłuchaj.
Próbuje nastawić cię przeciwko mnie, tak jak nastawił Warda.
Nie przestanie, póki nie zniszczy naszej rodziny.
Ale nie pozwolę, by ten kłamliwy gnojek
zabrał to, co mi się należy.
Spójrz mi w oczy...
i powiedz, że tego nie zrobiłeś.
Oszalałaś. Przysięgam na własne życie, że tego nie zrobiłem.
Joy, kochanie...
Nie...
Nie dotykaj mnie.
Joy.
Nie pozwól mu nas pokonać, Joy.
Jesteś silniejsza.
Joy!
Joy.
Wszyscy wiedzą, co mają robić?
- Tak. - Dobrze.
Przyda ci się.
Ile tu jest?
Nie wiem. Tyle, ile dała Hogarth.
Jasne.
Dobrze.
Kiedy?
W porządku.
To ja. Nie możemy zrobić tego dziś.
Wiem, co mówiłem, ale nie chodzi o strażników na dole.
Ma też strażników na górze.
O ile nie jesteś kuloodporny, musisz poczekać.
Co to było?
Dlaczego przez ciebie wciąż muszę to robić?
- Co się stało? - Chyba Harold się dowiedział.
Jedźmy stąd. To niebezpieczne.
Plan się nie zmienił. Nie możemy zostawić Warda.
Plan zakładał wejście, jeśli będzie czysto.
Nie wiem jak w Kunlun, ale w Nowym Jorku to nie jest czysto.
- Wezwijmy policję. - Nie mamy czasu na nią czekać.
Harold jest niebezpieczny.
Nie udawaj, że Ward cię obchodzi.
Oboje wiemy, o co ci chodzi.
Wchodzę.
Przemyślmy to jeszcze. Danny!
- Szlag. - Zginie.
- Nie może iść tam sam. - Colleen!
- Trzymamy się planu Danny'ego. - Zdobądź ten tablet!
Tylko nie próbuj zabić Harolda.
Cholera jasna.
- Ile za ten wózek? - Sprzedaję tylko orzeszki.
Wystarczy?
Uciekaj stąd.
Już!
Szlag!
Co to?
Zatrzymaj ją. Ja pójdę od tyłu.
Proszę się zatrzymać. Proszę pani!
Mnie szukacie?
Broń. Cholera.
Tak?
Dzwonili z dołu.
Przyszedł Danny Rand.
Pamiętajcie, Iron Fist czy nie, nie jest kuloodporny.
Przygotujmy się.
Tato, nie.
Tędy!
Tam jest!
Rusz się, a zrobię to znowu.
Obyś wiedział, co robisz, Danny.
Colleen!
Nic nam nie jest.
Danny!
Jest.
- Są na dachu. - On się wykończy.
Zabawna sprawa.
Ostatnio byłem tu z twoim ojcem.
Budynek nie był jeszcze oddany do użytku.
Weszliśmy tu i patrzyliśmy na Nowy Jork.
Mieliśmy u stóp cały świat.
Staliśmy na tym gzymsie.
A teraz najlepsze.
Naszła mnie przemożna chęć zepchnięcia Wendella.
Bez powodu.
Był moim przyjacielem.
Tak mnie naszło.
Gdy teraz o tym myślę, niczego w życiu tak nie żałuję,
jak tego, że nie zabiłem Wendella,
zanim się urodziłeś.
Zniszczyłeś moją rodzinę!
Mylisz się, Haroldzie!
Najzabawniejsze jest to, że teraz ja zabiję ciebie.
Wszystko zniszczyłeś! Moją rodzinę! I swoją!
Chciałem tylko mieć ją po swojej stronie. Ale ty obróciłeś ich przeciwko mnie.
Teraz interesuje mnie już tylko zemsta.
Nie będę jadł ani spał, nie przestanę...
póki mi za to nie zapłacisz.
Bez tej pięści jesteś tylko kolejnym zwichrowanym dzieciakiem...
który nie da rady zrobić tego, co ja.
Dam radę.
To mój wybór!
- Nie dasz i dlatego zginiesz. - Lepsze to, niż żyć jak ty.
Znienawidzony przez tych, którzy mają kochać cię bezwarunkowo.
- Warda. Joy. - Przestań!
Znasz prawdę, Haroldzie! Czas stawić jej czoła!
Posiądziesz siłę Iron Fista,
tylko jeśli zabijesz Harolda.
Musisz pozbyć się tego gniewu.
Joy!
- Nie! - Mamo!
Nie!
Kocham cię, Danny.
Och, Danny.
Chodź tu. No, chodź do mnie.
Przytul wujka Harolda.
Dobij mnie.
Nie.
Chodź, dobij mnie.
Już tu byłem.
Wyjdź z ciemności, bym mógł cię zobaczyć.
Wygrałem.
Czyżby?
Skończyłem z tobą, Haroldzie.
Zbyt wiele lat zmarnowałem na nienawiść do ciebie.
Idziesz do więzienia.
Ale tym razem
nie będzie ci tak wygodnie, jak przez ostatnie 13 lat.
Danny!
Przykro mi, że do tego doszło.
Dziękuję za to...
że tu jesteś.
Mimo wszystko to wciąż ciało mojego ojca.
I nie chciałem robić tego sam.
Jakieś wieści od Joy?
Nie.
Żadnych.
Danny, Ward. Powiedziano mi, że was tu znajdę.
Mogliśmy spotkać się w biurze.
Znasz mnie. Lubię kremacje.
- Masz jakieś informacje? - Właśnie rozmawiałam
z szefem nowojorskiej DEA.
Ponieważ zostałeś wrobiony
i przekażesz hojną darowiznę na rzecz
Fundacji Pomocy Wdowom i Sierotom, DEA wycofuje wszystkie zarzuty,
włącznie z zarzutem napaści na jej funkcjonariuszy.
Gratuluję.
- Co teraz? - Nie wiem.
To już zależy od ciebie. Jesteś wolny.
Powinieneś wrócić do Rand.
Możemy prowadzić firmę razem, tak jak powinni byli nasi ojcowie.
Kiepski ze mnie biznesmen.
Racja. Będzie mi brakowało ojca.
Kogo będę obwiniał za moje...
porażki, słabości...
nieszczęście?
Rozumiem.
Całe życie czułem, że rodzice się mną opiekują.
Nie wiedziałam, że będziecie się sobie zwierzać.
Dobra. Do roboty.
Danny.
Przyniosłem pizzę.
Mniej wykwintnie niż ostatnio.
Staram się wychodzić poza nauki ojca.
Widzę, że nadal trenujesz.
Spodobało mi się.
To moja jedyna uczennica.
Masz dar do pracy z trudnymi dzieciakami.
Rand mogłoby
wypłacać stypendia czy coś w tym stylu.
Pomysł nie najgorszy, ale muszę to przemyśleć.
- A ty jakie masz plany? - Dużo o tym myślałem.
Chyba wrócę do Kunlun.
Muszę wyjaśnić Lei Kungowi, dlaczego odszedłem.
To było nie w porządku.
Muszę też ukończyć szkolenie.
Niewiele wiem o byciu Iron Fistem.
Jasne, posłuchajcie...
Mówię to jako przyjaciółka...
ale wiele was łączy.
Nie macie się z czego cieszyć.
Waszą pierwszą reakcją na problem jest przemoc.
Chcę przez to powiedzieć, że...
oboje jesteście popaprani i potrzebujecie pomocy psychologa.
Dobra.
Spadam.
A to chyba moje.
Czyli Kunlun?
Wciąż staram się zrozumieć, kim mam być jako Iron Fist.
Lei Kung nauczył mnie, że jestem potężną bronią,
płomieniem, który ma niszczyć wrogów.
Ale wciąż myślę, że może mógłbym być czymś innym.
Światełkiem dla uwięzionych w mroku.
W Nowym Jorku pełno jest mroku.
Wiem.
Ale jest też odrobina światła.
Będzie mi ciebie brakowało.
Ja...
miałem nadzieję, że pojedziesz ze mną.
Dzień dobry panu.
Choć Danny Rand przeżył katastrofę,
chłopiec, którego znałaś, zginął tamtego dnia.
Iron Fist odmienił go na zawsze.
Być może.
Niszczy wszystko, czego się dotknie.
Czy wasz świat nie zawalił się po jego powrocie?
Pozmieniało się.
Jeśli chcesz powrócić do dawnego życia,
musimy go usunąć.
Usunąć?
Zabić.
Mogę ci w tym pomóc.
Słucham.
Ile jeszcze?
Jesteśmy prawie na miejscu.
Tam będzie zupełnie inaczej.
Cieplej. Są tam drzewa i zieleń.
Już prawie czuję zapach gulaszu, który Rabten gotuje dniami i nocami.
Powinniśmy dotrzeć akurat na popołudniowy trening kung-fu.
Spodoba ci się.
Co to?
Krew.
To mnisi?
Nie.
To Ręka.
Przejście zniknęło.
Gdzie teraz jest?
Nie wiem.
Ale powinienem był tu być.
To moja wina.
Napisy: Agnieszka Putek